Donne برای اولین بار این تک یاخته را در ترشحات دستگاه تناسلی زنان و مردان مشاهده کرد و سال بعد، آن را واژینالیس نامید.

شکل­شناسی و چرخه زندگی

بزرگترین تریکوموناس انسانی بوده و اندازه آن از 25-15 میکرومتر متغیر است.

تاژک از ناحیه کینتوپلاست یا در واقع از ناحیه بلفاروپلاست که بین دهان و هسته قرار دارد منشا می­گیرد.

تعداد چهار تاژک از ناحیه قدامی خارج می­گردند و تاژک پنجم همراه غشاء مواج تا اواسط بدن کشیده می­شود (این تاژک در تریکوموناس واژینالیس و تناکس، حداکثر تا دو سوم امتداد می­یابد، ولی در تریکوموناس هومینیس، تاژک پنجم بلندتر از طول بدن است).

در تریکوموناس Costa در محور جانبی بدن دیده می­شود. اگزوستیل (Axostyle) اندامک دیگری است که نقش ستون فقرات را بازی می­کند و در محور طولی بدن قرار دارد.

در بسیاری از نمونه­ها ممکن است بخش قدامی اگزوستیل به چندین فیبریل تقسیم شود. این تک یاخته­ به جای میتوکندری، اندامکی به نام هیدروژنوزوم دارد که متابولیسم تخمیری کربوهیدرات را انجام می­دهد.

هسته دارای کاریوزوم یا اندوزوم بوده که به یک طرف متمایل است و کروماتین آنبه صورت یکنواخت می­باشد. سیتوپلاسم آن حاوی مقدار زیادی گرانول­های سیدروفیل (Sidrophil) یا گرانول­های جاذب آن می­باشد که تعداد آنها در اطراف axostyle و costa بسیار زیاد است.

(1961) kott، Adler سروتیپ­های مشخصی از نوزده سویه تریکوموناس واژینالس را در کشت عاری از میکروب به نمایش گذاشتند که این سروتیپ در دو سویه مورد آزمایش، حتی بعد از 68 بار پاساژ نیز تغییری نکردند.

محل زیست این تک یاخته واژن و یا غده پروستات انسان است. این ارگانیسم در میزبان مونث معمولاً از سطح مخاط واژن تغذیه کرده، باکتری­ها و لکوسیت­ها را می­بلعد و گاهی نیز توسط ماکروفاژها فاگوسیته می­شود. این انگل محیطی را که کمی قلیایی­تر از محیط واژن سالم باشد ترجیح می­دهد. در حالیکه چنین مطلبی در مورد میزبانان مرد که این تک یاخته در ادرار، ترشحات مجاری یا مایع پروستات خارج شده از طریق ماساژ پروستات آنها دیده می­شود؛ به اثبات رسیده است.

این ارگانیسم اغلب در رسوب ادرار دیده شده و تا مدت کمی در داخل آن، فعال باقی می­ماند و از طریق تقسیم دوتایی تکثیر حاصل می­کند.